Voor de vaste bezoeker komt het mischien engzinds als een verassing. Het iritatienivo is uittermate hoog.  Het moet eruit:

Ik wordt moe van mensen die joghurt eten als onbijt. Mensen die hun eigen brood meenemen naar caffetaria’s en musea’s.  Mensen die mijns inziens keer op keer nul op het request krijgen op hen rhetorische vragen. Facinerend vindt ik dat. Ook wordt ik neidig van mensen zonder legimitatie op zak. En mensen die hun liefje met een pyama willen verassen.

Is het vechten tegen de bierkraan?
Uiterraard is dit verhaal niet na aanlijding van dit articel over ergernisen geschreven. GeenStoel kiest zowizo zijn eigen niews.